Vakantiehuizen Natuurpark Serra d Irta

Serra d’Irta is in 2002 uitgeroepen tot natuurpark van bijna 80 vierkante kilometer gelegen in het noordelijk deel van Valencia. Bestaande uit een strook met bergen die overgaat in duingebeid. Het stuk zee wat voor de kust ligt is een marine reservaat. De Campanella is de hoogste berg van het park met 543 meter. 

Lees meer over vakantiehuizen in Natuurpark Serra d Irta
Lees meer over:

Serra d’Irta is in 2002 uitgeroepen tot natuurpark van bijna 80 vierkante kilometer gelegen in het noordelijk deel van Valencia. Bestaande uit een strook met bergen die overgaat in duingebeid. Het stuk zee wat voor de kust ligt is een marine reservaat. De Campanella is de hoogste berg van het park met 543 meter.

Langs het grootste gedeelte van de kust eindigen de bergen direct in zee wat een kuslijn vol kliffen en rotshellingen. Er zijn enkele verborgen strandjes en baaien en de hoogste klif is de Torre Badum. Deze klif is makkelijk te herkennen wegens de toren die er op gebouwd is. Er ligt ook een kasteel in het gebied, Xivert waar het verschil van Arabische en christelijke bouwstijlen goed te zien. Om er te komen kunt u een stukje over een oude Tempeliers route lopen. De huizen die bij het kasteel hoorden hadden daken die speciaal ontworpen waren om het weinig regenwater op te kunnen vangen. Er zijn veel wandelroutes in het park, waarvan enkele gemarkeerd.

Flora en fauna

De combinatie van reliëf, hoogte, klimaat en vegetatie hebben voor een interessante verscheidenheid aan fauna opgeleverd. De aanwezigheid van waterlopen en de vele tijdelijke poelen hebben voor amfibieën een goed habitat gecreëerd. Zo komen de knoflookpad, rugstreeppad, gewone pad en bruine kikker voor. Aalscholvers en Audouin meeuwen zijn zeer gevoelig voor veranderingen in hun omgeving en worden ook wel gebuikt als indicator voor het park. Wilde zwijnen, eekhoorn, vos, das en genet zijn aanwezig maar veel kleinere zoogdieren als muizen en ratten komen minder voor.

Vegetatie als zee narcis, groot Spaans stalkruid, zee raket, zeevenkel en blauwe zeedistel zijn goed bestand tegen de soms harde omstandigheden in het park. Wat verder inlands is het een drogere mediterrane vegetatie.